Recensie: Crème Brûlée van Tine Bergen

creme brulee 1

Een tijd geleden liep ik weer eens in de bibliotheek rond. Zoekende naar boeken die mij nog niet bekend zijn. Omdat ik een lichte leesdip had, was ik voornamelijk op zoek naar chicklits met niet al te veel pagina’s. Ik zag Crème Brûlée van Tine Bergen staan, las de achterkant en besloot vrijwel meteen om het boek mee te nemen. Zou dit boek mij uit mijn leesdip helpen?

'Reiner?' Verbouwereerd staart ze naar de student die in de deuropening staat. Afgetrapte jeans, donkerbruin haar dat in een wirwar rond zijn gezicht hangt, een smal sikje op zijn kin. Hij is geen spat veranderd, behalve de sik dan. En zij ook niet, bedenkt ze in weerwil van zichzelf. Zie haar hier nu staan, met schuimrubberen knieën en tintelend vel. Sonia werkt als talenlector op een hogeschool en woont samen met Stijn. Ze rolt zonder veel problemen van de ene dag in de andere en voelt zich daar prima bij. Tot ze een internationaal project in de maag gesplitst krijgt dat niet alleen haar job op de tocht zet, maar haar ook oog in oog brengt met Reiner, haar grote liefde van lang geleden. Dat Reiner heel belangrijk voor haar is geweest, wist Sonia best. Dat hij dat nog altijd blijkt te zijn is een vaststelling die haar leven behoorlijk op zijn kop zet. Hoeveel keer in zijn leven heeft een mens recht op een grote liefde? En hoelang kan die liefde blijven duren?

Om antwoord te geven op de voorgaande vraag: ja, dit boek heeft mij zeker uit de leesdip geholpen. Crème Brûlée leest niet alleen heerlijk weg, maar heeft ook de goede ingrediënten voor een chicklit. Liefde, vriendinnen en drama. Sonia is bevriend met Iris, die aankondigd dat ze gaat trouwen, net nadat Sonia haar relatie op de klippen is gelopen. Iris is tevens ook een collega van Sonia: zij zijn beiden docent op een school. Als Sonia een opdracht krijgt om een project uit te voeren met haar Marketing klas, staat ze ineens oog in oog met het broertje van de man waar ze nog steeds een zwak voor heeft: Reiner.

Een chicklit zou een chicklit niet zijn, als er geen tweede man in het spel is: Jeroen. Stiekem hoopte ik al van het begin af aan dat Sonia met Jeroen zou eindigen. Of dit het geval is, ga ik niet verklappen. Al eerder zei ik dat het boek lekker was lag. Aan sommige uitspraken merk je wel dat dit boek geschreven is door iemand uit België. Ik vond het wel grappig en stoorde me er niet aan. Tussen de gewone verhaallijn door, lees je stukken van het verleden van Reiner en Sonia. Hoe ze elkaar ontmoet hebben, wat ze voor elkaar voelde en hoe Sonia over hem ging twijfelen. Dat vond ik een leuk aspect van het boek. De Reiner-stukken waren schuingedrukt, dus als lezer weet je precies waar je aan toe bent.

Creme brulee

Of Crème Brûlée hoogstaande literatuur is? Nee, zeker niet. Maar daar houd ik persoonlijk ook helemaal niet van. Laat mij maar lekker mee zwijmelen met een goede chicklit. Ik zat meteen in het boek en het blijft een lange tijd leuk. Ik had graag gezien dat Sonia en haar studenten wat eerder op reis naar Frankrijk gingen. Dit gebeurt echt op het laatste moment van het boek en dat deel was dus ook zo uit. Jammer! Hierdoor kreeg ik weinig mee van de ontmoeting van Reiner en Sonia, maar dit zorgde er wel voor dat de band tussen Jeroen en Sonia kon ontwikkelen. Iets wat ook niet vervelend was om te lezen.

Crème Brûlée is een leuk boek als je in een leesdip zit. Even nergens aan denken, een kop thee (of koude ijsthee!) erbij en lezen maar. Persoonlijk kende ik Tine Bergen nog niet, maar ik ben wel van plan om haar andere boeken ook op te zoeken. I need more chicklits in my life! Ik geef dit boek een 7.

7

 

 

Daniëlle
Recenseert boeken al twee jaar met veel passie. Houd daarnaast van koken, schrijven en reizen. Werk als verpleegkundige op de afdeling Chirurgie en blogt ook op lightandstripes.blogspot.nl.

1 Reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge